Paano Pinupuri ng mga Mashaaykh si Sayyiduna Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani Qaddasallahu Sirrahu

Isinulat ni Imam Muhyiddin an-Nawawi Rahmatullahi ‘alayh (631-676 A.H) ang mga sumusunod tungkol kay Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani Rady Allahu ‘Anhu sa kanyang aklat na may pamagat na Bustan u’l ‘Arifin (Hardin ng mga Espiritwal na Guro):

“Sa lahat ng narating sa amin mula sa mga maaasahang tagapagbalita, tungkol sa mga kahanga-hangang kakayahan ng mga santo (karamat al-awliya), wala kaming natutunan na mas marami kaysa sa mga kahanga-hangang kakayahan ng Cardinal Pole (Qutb), ang Shaykh ng Baghdad, Muhyi’d Din ‘Abd al-Qadir al-Jili (nawa’y kalugdan siya ng Allah).

Siya ang Shaikh ng mga pangunahing Shafi’i at Hanbali na mga awtoridad sa Baghdad. Ang pamumuno sa larangan ng kaalaman ay ipinagkaloob sa kanya sa kanyang panahon. Marami sa mga kilalang tao ang nakatanggap ng kanilang edukasyon sa kanyang samahan, at karamihan sa mga nangungunang Shaikhs ng ‘Iraq ay naging kaanib niya. Ang kanyang pagtuturo ay ipinalaganap ng mga pinagpala ng magagandang espiritwal na kalagayan. Kabilang sa kanyang hindi mabilang na mga mag-aaral ang maraming mga guro ng mataas na espiritwal na mga istasyon. Ang mga Shaikhs at mga iskolar (nawa’y kalugdan sila ng Allah) ay nagkaisa sa pagpapahayag na siya ay karapat-dapat sa pinakamataas na pagpaparangal at respeto, sa pagpapatibay ng kanyang otoridad, sa pagtukoy sa kanyang mga pahayag, at sa paghiling ng kanyang hatol...

Mayroon siyang mataas na paraan ng pagsasalita tungkol sa mga esoterikong agham (‘ulum al-ma’arif). Ang kanyang galit ay matindi tuwing nilalapastangan ang mga santuwaryo ng Allah (Mahal na Pagkataas-taas at Pinakamataas). Siya ay bukas-palad at mapagbigay sa pinakamagandang paraan. Sa madaling salita, wala nang tulad niya sa kanyang panahon.

Nawa’y kalugdan siya ng Allah!” (Dito nagtatapos ang pinaikling sipi.)(Qalaid al-Jawahir, Necklaces of Gems, p. 555-556, isinalin ni Shaykh Muhtar Holland, na siyang ginagamit na salin mula ngayon).

Minsan, tinanong ni Shaykh Abu Madyan Shu’ayb al-Maghribi Rahmatullahi ‘alayh si Hadrat Khidr ‘alayhissalam tungkol kay Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani, Rady Allahu ‘Anhu, at siya ay sumagot:

“Siya ang pinuno ng mga tagapagtanggol ng katotohanan, at ang may kakayahang awtoridad ng mga nakakaalam mula sa direktang karanasan. Siya ay hininga ng buhay sa larangan ng direktang kaalaman, at ang kanyang gawain ay ang malapit na pakikipag-usap sa pagitan ng lahat ng mga santo (nawa’y kalugdan sila ng Allah).” (Qalaid al-Jawahir, p. 325-326).

Narito ang isang maikling sipi mula sa sinabi ni Shaykh ‘Afif ud-Din al-Yafi’i al-Yamani Rahmatullahi ‘alayh tungkol kay Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani sa kanyang Ta’rikh (Kasaysayan).

“Siya ay naglakbay sa loob ng kalikasan (nufus) ng mga tao na parang mga hininga na dumadaan sa kanilang mga dibdib, at pinabango ang kanilang mga puso ng amoy ng mga hardin na binubuhusan ng ulan. Pinagaling niya ang kanilang mga kalikasan mula sa kanilang mga sakit, at nilinis ang kanilang mga isipan mula sa mga ilusyon. Walang sinuman ang nakarinig sa kanya na hindi nagsabing magbabalik-loob, o hindi nagpatulo ng mga luha mula sa pag-iyak.

Ilang mga makasalanan ang kanyang ibinalik kay Allah (Mahal na Pagkataas-taas Siya)!

Ilang mahihinang kaluluwa ang kanyang pinapalakas! Ilang mga lasenggo ang kanyang iniligtas mula sa alak ng pagnanasa! Ilang mga bilanggo ang kanyang pinalaya mula sa mga gapos ng kanilang mababang sarili (nufus)! Ilang mga haligi (awtad) at espiritwal na kinatawan (abdal) ang pinili ng Allah dahil sa kanya! Sa ilang mga tao ipinagkaloob ng Allah ang isang espiritwal na istasyon dahil sa kanya! Ang mga kabayong may dugong-bughaw ng espiritwal na mga kakayahan ay patuloy na dumating sa kanya. Nawa’y pagpalain siya ng Allah (Pinakamataas at Pinagpalang Siya)!” (Qalaid al-Jawahir, p. 551-552).

Isang beses ay sinabi ni Shaykh al-Mu’ammar al-Jarrad:

“Ang aking dalawang mata ay hindi pa nakakita ng sinuman na may mas mabuting moral na karakter, mas malawak na panloob na pakiramdam, mas marangal na personalidad, mas mabait na puso, o mas tapat at maaasahang katapatan, kaysa kay Shaykh ‘Abd al-Qadir. Hindi alintana ang kanyang mataas na ranggo, ang dakilang kalikasan ng kanyang estado, at ang malawak na lawak ng kanyang kaalaman, siya ay sumusuporta sa mga mababa at hinahamon ang mga dakila.

Lagi siyang unang magbibigay ng pagbati ng kapayapaan (salam), at tinatrato ang mga mahihirap ng magalang na respeto, kahit hindi siya tumayo para sa alinman sa mga mataas at makapangyarihan at mga kilalang tao, ni hindi siya kumatok sa pintuan ng anumang ministro (wazir) o pinuno (sultan).” (Qalaid al-Jawahir, p. 80)

Sinabi ni Shaykh Baqa ibn Batu, Rahmatullahi ‘alayh, na ang tariqa (espiritwal na landas) ni Shaykh ‘Abd al-Qadir ay binubuo ng “pagsasama ng salita at gawa, ang pagsasama ng sarili (nafs) at ng kasalukuyan, ang pagtanggap ng tapat na debosyon (ikhlas) at pagsuko (taslim), ang maayos na pagsunod sa Aklat at Sunna sa bawat pag-iisip, bawat sulyap, bawat estado, pati na rin ang matibay na katatagan sa kaugnayan sa Allah (Ang Makapangyarihan at Kamahalan Siya)” (Qalaid al-Jawahir, p. 87)