Imam Abul Hasan ash-Shadhili

Si Abul Hasan ash-Shadhili, na kilala rin bilang Sheikh al-Shadhili [593 AH/1196 AD – 656 AH/1258 AD], ay isang tanyag na iskolar ng Islam at Sufi mula sa Morocco, at tagapagtatag ng Shadhili Sufi order.

Ipinanganak siya sa isang maharlikang pamilya ng negosyante sa Bani Yafrah, kabilang sa tribong Berber na Ghomara, malapit sa Ceuta sa hilagang bahagi ng Morocco, na kilala rin bilang Rif region, noong 1196.

Isang Maliki, si Abul Hasan ay naglakbay nang malayo upang maghanap ng kaalaman. Bihasa siya sa kaalaman kahit noong kabataan pa lamang, at tanyag dahil sa kanyang kakayahang makipagtalo sa mga iskolar ng relihiyon noong kanyang panahon. Bilang isang binata, nagdadalawang-isip siya kung mamumuhay bilang isang ascetic sa ilang upang lubusang maituon ang sarili sa pagsamba at paggunita kay Allah, o babalik sa mga bayan upang makipag-ugnayan sa mga iskolar at mga taong matuwid. Nag-aral siya sa Fes at lumipat sa Alexandria noong 1244.

Sa Iraq, nakilala niya ang Sufi master na si al-Wasiti, na nagbigay sa kanya ng payo na hanapin ang kanyang espirituwal na guro (Sheikh) sa kanyang sariling bayan: si Abd as-Salam ibn Mashish, isang dakilang espirituwal na maestro ng Morocco. Sa ilalim ng kanyang patnubay, narating ni Abul Hasan ang kaliwanagan at ipinakalat ang kanyang kaalaman sa Hilagang Africa, partikular sa Tunisia at Egypt, kung saan siya ay inilibing. Itinatag niya ang kanyang unang zawiya sa Tunis noong 1227.

Sa isang hermitanyo sa tuktok ng Jabal al-'Alam malapit sa Tétouan, nakilala niya ang Sheikh na matagal na niyang hinahanap, si Abd as-Salam ibn Mashish (d. 625/1228), na kilala bilang "Ang Haligi ng Kanluran," tulad ni Abd al-Qadir Gilani (d. 561/1166) na tinawag na "Ang Haligi ng Silangan."

Habang namumuhay siya kasama si Sheikh Ibn Mashish sa banal na bundok, maraming kamangha-manghang tanda mula kay Allah ang dumating kay Abul Hasan sa pamamagitan ng kanyang banal na guro. Isa sa mga tandang ito ay nang gabing dumating siya sa bundok at natulog sa harap ng kuweba kung saan naninirahan ang kanyang maestro. Nanaginip siya na humihiling siya sa Sheikh ng ilang bagay, kabilang na ang pagkiling ng mga puso ng mga nilalang kay Allah pabor sa kanya.

Bago siya umalis sa Jabal al-Alam, hinulaan ni Abd as-Salam ang kanyang paglilipat sa Ifriqiya, kung saan siya makikilala bilang Shadhili at magmamana ng dakilang espirituwal na katayuan mula kay Abd as-Salam. Ang mga paalam at payo ni Abd as-Salam ay nagbigay-diin sa pagbabagong-loob ng kamalayan patungo sa pagkasentro kay Allah, kasiyahan sa lahat ng kalagayan, at panloob na paglayo mula sa nilikha, sa tagumpay man o kahirapan. Ang mga turo niyang ito ang naging batayan ng Shadhili Tariqa sa pamamagitan ni Abul Hasan.

Ang Dakilang Dambana ni Imam Shadhili

Matatagpuan ang kanyang dambana sa Humaithara, sa pagitan ng Marsa Alam at Aswan sa Egypt, at ito ay labis na iginagalang. Ang pangunahing gusali ng libingan kung saan siya inilibing ay itinayo noong 1259 (656 Hijri), agad pagkatapos ng kanyang kamatayan. Sa paglipas ng ika-13 siglo, dumarami ang mga pilgrim na bumibisita sa kanyang libingan, kaya't pinalawak ang dambana upang mapagkasya ang maraming tao.

Sa labas ng dambana ay may isang balon. Ang tubig na niluluwa ni Imam Shadhili noong araw bago siya namatay ay ibinuhos dito. Sa kabila ng pagiging nasa gitna ng disyerto, hindi ito natutuyo sa buong taon at nagsisilbing inuming tubig ng mga kalapit na nayon.

Ang Huling Paglalakbay

Bago magsimula si Sheikh Abul Hasan sa kanyang huling paglalakbay patungong Mecca, bumagsak ang lungsod ng Baghdad sa mga mananakop na Mongol, na nagtapos sa mahabang paghahari ng Abbasid at nagbukas ng bagong panahon sa kasaysayan ng Islam. Habang kasama ang kanyang maraming alagad, nagkasakit siya sa silangang disyerto ng Egypt, sa isang lugar na tinatawag na Humaithara, at doon siya pumanaw noong 656/1258.