Ang Espiritwal na pinagmulan ni Sayyiduna Shaykh 'Abdul Qadir Jilani Qaddasallahu sirrahu

Bawat tariqa ay may silsila o espiritwal na kadena na nag-uugnay ng mga turo ni Shaykh sa mga turo ng Banal na Propeta Muhammad, Sallallahu ‘alayhi wa Sallam.

Ang espiritwal na ugat ni Shaykh 'Abdul Qadir Jilani Rady Allahu ‘Anhu ay matutunton pabalik sa Banal na Propeta Muhammad, sumakanya ang kapayapaan, gaya ng sumusunod:

Imam u’l Anbiya, Sayyidina wa Mawlana Muhammad ibn ‘Abdillah, Nurin min Nurillah,(53 B.H-11 A.H; 571-632 C.E), ang guro ng

Sayyiduna’l Imam ‘Ali ibn Abi Talib (23 B.H-40 A.H; 600-661 C.E), ama ni

Sayyid-ush-shuhadaa Imam Husayn ibn ‘Ali (4-61 A.H), ama ni

Sayyidina Imam Zayn u’l ‘Abidin ‘Ali ibn Husayn (38-94 A.H), ama ni

Sayyidina Imam Muhammad al-Baqir ibn ‘Ali (59-114 A.H), ama ni

Sayyidina Imam Ja’far as-Sadiq (83-148 A.H), ama ni

Sayyidina Imam Musa al-Kazim (pumanaw noong 182 A.H), ama ni

Sayyidina Imam ‘Ali ar-Rida (pumanaw noong 203 A.H), guro ni

Sayyidina Shaykh Ma’ruf al-Karkhi (pumanaw noong 201 A.H/817 C.E), guro ni

Sayyidina Shaykh as-Sari as-Saqati (pumanaw noong 251 A.H/866 C.E), guro ni

Sayyidina Shaykh Abu’l Qasim, Junayd al-Baghdadi (pumanaw noong 298 A.H/910 C.E),guro ni

Sayyidina Shaykh Abu Bakr ibn Jahdar ash-Shibli (pumanaw noong 334 A.H/945 C.E),guro ni

Sayyidina Shaykh ‘Abdul Wahid at-Tamimi, guro ni

Sayyidina Shaykh Abu’l Faraj at-Tarsusi(Abu’l Farah ayon sa ilang mga salaysay, sa halip na Abu’l Faraj), guro ni

Sayyidina Shaykh Abu’l Hasan, al-Qurashi al-Hakaari, guro ni

Sayyidina Shaykh Qadi Abu Sa’id al-Mubarak al-Makhzumi (pumanaw noong 513 A.H),guro ni

Sayyidina Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani (470-561 A.H; 1077-1166 C.E).

(Nabanggit sa al-Jawhar u’n Nafis, The Most Precious Pearls p. 34).

Si Imam Ahmad Raza Khan Rahmatullahi ‘alayh, (1272-1340 A.H, 1856-1921 C.E) ay gumawa ng mga tula tungkol sa mga espiritwal na ugat na ito sa “Shajara Qadiriyya” (“Ang Espiritwal na Puno ng mga Guro ng Qadiriyya”), sa Hadaaiqi Bakhshish (The Gardens of Gifts, p. 65-66).

Ayon sa isang salaysay sa Qalaid al-Jawahir (Necklaces of Gems) ni Shaykh Muhammad ibn Yahya at-Tadifi, Rahmatullahi ‘alayh, hindi nagsimulang mangaral si Shaykh ‘Abdul Qadir Jilani sa Baghdad hanggang siya ay umabot ng 50 taong gulang. Bago iyon, sa loob ng maraming taon, siya ay isang naglalakbay na darwish sa disyertong Iraq na nag-eehersisyo ng zuhd (pag-iwas), lubos na nakatutok sa pagsamba kay Allah. Pagkatapos ay nagpakita sa kanya sa isang panaginip ang Banal na Propeta Sayyidina Muhammad, sumakanya ang kapayapaan, at si Amir u’l Mu’minin Sayyidina ‘Ali, nawa'y pagpalain ang kanyang mukha, upang pagpalain siya at hikayatin siyang magsimula ng pangangaral sa Baghdad. Ito ay naging direktang ijaza (pahintulot) sa kanya upang mangaral mula mismo sa Banal na Propeta na siya ring Madinat u’l ‘ilm (Lungsod ng Karunungan) pati na rin kay Sayyidina ‘Ali na siya namang Bab u’l ‘ilm (Pinto ng Karunungan). Sa ganitong ijaza, mayroon bang hindi kayang magawa ng minamahal na Piran-e-Pir (Shaykh ng mga Shaykh), Dastagir (ang tumutulong na kamay)?

Yaa Hayyu Yaa Hayyu Yaa QayyumYaa Hayyu Yaa Hayyu Yaa Qayyum